|
|
|
Schilderen in Bretagne.
|
|
  
In Bretagne, de meest westelijk gelegen regio van Frankrijk, is het een feest om te tekenen en te schilderen. Daarom heeft Kunstkazerne deze streek gekozen om er schildercursussen te organiseren. De cursussen zijn bedoeld voor zowel beginners als ook voor gevorderderden. In elke les wordt aan het thema 'landschap' gewerkt. Bij minder goed weer werken we binnen aan een stilleven, portret of interieur. Er kan met verschillende materialen gewerkt worden. De lessen worden onderbroken voor een koffie- en theepauze. De cursus wordt in de maand juni georganiseerd. |
|
|
|
|
|
|
In de voetsporen van Paul Gauguin!
|
| Tussen St. Brieuc in het noorden en Vannes in het zuiden van Bretagne, ligt een lieflijk schilderachtig dorpje Plélauff aan Canal de Nantes à Brest. De Bretonse huisjes met blauwe luiken en prachtige hortensia’s domineren het landschap. Het land en de bossen vormen een aantrekkelijk contrast met de kust en de zee. Rust en ruimte zijn hier het credo. Met "Kunstkazerne” maakt u een pelgrimtocht, gewapend met penseel en verf, langs belangrijke bezienswaardigheden in deze streek. In de 19e eeuw gingen de eerste reizigers op weg om “het land aan het eind van de wereld” te ontdekken. Hun verhalen bepaalden het beeld van Bretagne. De bevolking zou primitief zijn, eigenzinnig en lomp. Maar de kunstschilders, die het artiestenmilieu van Parijs ontvlucht waren, dachten daar heel anders over. Zij waren op zoek naar nieuwe indrukken en ontdekten de charme van het Bretonse platteland. De impressionisten voelden zich juist aangetrokken door dit “wilde volk”! Paul Gauguin en Emile Bernard gaven een totaal ander beeld van Bretagne. In Pont-Aven, aan de zuidkust van Bretagne, werd een kunstenaarskolonie gesticht: “de school van Pont-Aven”. “Ik houd van Bretagne”, verklaarde Paul Gauguin en zijn schilderij “Paysannes Bretonnes” was de mooiste liefdesverklaring aan dit land! Net als in de rest van Frankrijk, wordt ook in Bretagne graag en goed gegeten. Het blijft een feest om in deze westelijke streek te tafelen. Vlees - en visgerechten zijn delicatessen en smaken hier kostelijk! Naast het zeebanket “fruits de mer”, is het flinterdunne pannenkoekje, de crêpe, het bekendste Bretonse gerecht geworden. Bretonse vrouwen toveren de crêpes op tafel met boter en suiker of met ham en kaas. De voornaamste drank van de Bretons is en blijft de cider, een licht alcoholische appelwijn, die uitstekend harmonieert met het nationale gerecht, de crêpe. Zoals Paul Gauguin in 1886 kwam ook ik, in 2000, bevlogen terug van een reis door Bretagne. Het mooie, verrukkelijke landschap, de kleine dorpjes, de natuur die nog zo gaaf is en het markante volk, zetten je aan tot tekenen en schilderen. Ik nodig je uit om dit land te ontdekken; waar de tijd in de dorpen heeft stilgestaan; de kust zich van z'n ongeremde kant laat zien; de natuur weelderig om zich heen grijpt; waar zelfs een gewone dag poëtisch en opwindend is! A bientôt! met vriendelijke groet, Margriet Stegink-Keesmaat. |
|
|
